Archief voor december, 2012

Visionair: Douwe

Sinds ik in de achtergronden van de “hoogste machtscentra van de westerse wereld” ben gedoken kom ik helaas buitengewoon vaak kindermisbruik tegen. Volgens verschillende onafhankelijke onderzoekers die zich hebben verdiept in deze machtscentra van de wereld vormen kindermisbruik en andere bizarre rituelen een belangrijk onderdeel van het controlesysteem van/over de elite. Mensen in topposities laat je gezamenlijk bij dit soort zaken aanwezig zijn om ze zo wederzijds chantabel te maken. Hierdoor zouden ze elkaar de hand boven het hoofd houden omdat ze anders zelf ook ten onder gaan en zo creëer je dus een clubje mensen wat elkaar koste wat het kost beschermt.

Een voorbeeld hiervan in de VS is onderstaande documentaire die door Discovery Channel is gefinancieerd maar nooit op TV is uitgezonden omdat dit door de tv bazen in zowel de VS als de UK werd tegengehouden. Voor mensen die zich wat verdiept hebben en weten dat de mainstream media in handen is van deze machtscentra, is dat niet zo een grote verrassing. Door het internet is het ruwe materiaal van deze documentaire echter beschikbaar gekomen en de documentaire laat zien hoe pedofiele netwerken connecties tot in het witte huis hadden (en hebben?) en hoe slachtoffers die het aan de kaak wilden stellen op elke mogelijke manier zijn tegengewerkt door de media, justitie, de veiligheidsdiensten en er uiteindelijk zelfs verschillende mensen “op mysterieuze wijze zijn verongelukt” en zo tot zwijgen zijn gebracht. Hieronder de documentaire: Conspiracy of Silence.

Wat deze onafhankelijke onderzoekers zeggen is dat dit soort praktijken niet alleen in de VS voorkomen maar systematisch als controlemechanisme worden gebruikt in vele landen. Zo heeft David Icke voor de UK hier een uitgebreid verslag van gemaakt wat te lezen is in het artikel, Paedophilia and Satanism, the fabric of the web. Het gaat hier onder meer om hooggeplaatste ministers van de UK etc. die bij dit misbruik betrokken zouden zijn.

Joris Demmink is bizar genoeg de baas over het OM wat hem eventueel zou moeten aanklagen van kindermisbruik, een enorm stuk openbare belangenverstrengeling.

Daarnaast zijn er ook een aantal onafhankelijke journalisten in Nederland bezig met onderzoek naar kindermisbruik en andere bizarre rituelen in de Nederlandse machtselite. Micha Kat heeft op zijn website Klokkenluideronline.nl  bijvoorbeeld een enorm dossier verzameld over geruchten van seksueel misbruik door Joris Demmink. Deze man is sinds 2002 de hoogste ambtenaar,  secretaris-generaal, van het ministerie van Veiligheid en Justitie. Het dossier over Joris Demmink is te vinden op Affaire Joris Demmink: het feitenoverzicht. Daarnaast geeft ook de site: De Demmink Doofpot een overzicht van de gebeurtenissen rond deze man tot aan de meest recente beschuldigingen begin 2012 van twee Turkse jongens die zeggen door hem verkracht te zijn toen zij minderjarig waren.

Maar hij is niet de enige man in de machtselite waar geruchten van misbruik over zijn, zo zijn er ook mensen die beweren dat wijlen Prins Claus ook bij dit soort praktijken betrokken zou zijn geweest. Op http://www.argusoog.org/clausgate/ is meer over deze zogenaamde Clausgate te vinden.

Even los van beschuldigingen van kindermisbruik is het overigens een voldongen feit dat Prins Bernard één van de opprichters was van de Bilderberg conferenties in 1954 en wordt er beweerd dat Koningin Beatrix in 1976 de voorzittersrol van haar vader hierin overnam. Daarbij lijkt zij tot op de dag van vandaag op deze jaarlijkse conferenties Royal Dutch Shell te vertegenwoordigen, een bedrijf waar de koninklijke familie samen met The Rothschilds grootaandeelhouder van zijn.  Dat de koninklijke familie dus wellicht nog steeds één van de belangrijkere pijlers van Nederland is in deze internationale machtselite moge duidelijk zijn en ook gezien het verleden van de familie is het logisch dat zij een onderdeel van deze topelite zijn.

Maar goed, terug naar het misbruik. Volgens onderzoekers zou ook prins Friso, die onder andere een tijd bij Goldman Sachs werkte, betrokken zijn geweest bij dit soort bizarre rituelen en zo zou hij betrokken zijn geweest bij de moord op Marianne Vaatstra. Op de website van Kat is hier meer over te vinden in het artikel: Friso lid van Nederlandse Skull and Bones.

Daarbij is het helaas pijnlijk duidelijk geworden dat de katholiek kerkelijke elite in Nederland de afgelopen tientallen jaren grootschalig stelselmatig seksueel misbruik hebben gemaakt van kinderen in Nederland. Waarbij overigens door de verjaring en de huidige politiek en gerechterlijke macht geen enkele moeite wordt gedaan om deze daders alsnog te veroordelen. Daarbij spelen, zoals we in de documentaire Conspiracy of Silence zien, opvanghuizen van kinderen een essentiële rol in de aanvoer van de jeugdige slachtoffers. Iets wat de jongensinternaten geleid door de Katholieke kerken ook waren zoals we in Nederland hebben kunnen constateren.

Tegenwoordig komen we in Nederland als je dezelfde logica volgt al snel bij bureau jeugdzorg uit. Zij zijn nu immers hoofdverantwoordelijke voor de “zwakke kinderen” van Nederland.  Op 23 maart 2012 plaatste GeenStijl.nl een filmpje waarbij een kind bij de moeder wordt weggehaald door bureau jeugdzorg onder politiebegeleiding. Het gehuil van het kind gaat letterlijk door merg en been en het is te bizar hoe de politie de bewoners in hun eigen huis vertelt dat ze dit niet zouden mogen filmen wat natuurlijk onzin is. GeenStijl heeft in vervolgartikelen de hele zaak uit de doeken gedaan en daar komt onder andere naar voren dat de kinderrechters in Nederland ook niet zo een neutrale rol spelen als gehoopt en verwacht zou mogen worden. Ook als eigenaar van www.mensenrechten.org ontvang ik  stelselmatig de meest mensonterende verhalen van wanhopige ouders over hun strijd met de koude en kille machine van Bureau Jeugdzorg. Daarbij reageert bureau jeugdzorg nooit op zaken onder het excuus dat ze persoonlijke gevallen niet bespreken. Kortom ze reageren nooit ergens op omdat alle gevallen bij hun persoonlijk zijn… Er is dus op geen enkele manier met deze instantie te praten, en ze hoeven zich zo ook nooit voor iets te verantwoorden.

Combineer deze praktijken van het weghalen van kinderen bij ouders in moeilijke situaties van Bureau Jeugdzorg met het artikel wat vorig jaar in de volkskrant verscheen over bureau jeugdzorg onder de titel: “Commissie ‘geschokt’ over meldingen en ernst misbruik jeugdzorg.” waarin onder andere de volgende gegevens naar voren komen:

Niet alleen leidinggevenden en volwassenen waren daders (voornamelijk mannen), ook kinderen pleegden misbruik. Groepsleiders en pleegvaders vormen de meerderheid van de daders.

In 80 procent van de meldingen was er sprake van daadwerkelijke verkrachting, en het bleef veelal niet bij incidenten. ‘Ruim 65 procent van de meldingen heeft betrekking op misbruik dat minimaal 1 jaar aanhield. In ruim 33 procent van de gevallen gaat het om misbruik dat valt in de categorie 3-10 jaar’, schrijft de commissie in een verklaring.

Wat de commissie opvalt, is dat naar kinderen die signalen geven over misbruik heel slecht wordt gelusiterd. Dat is nu ook nog zo. Kinderen worden vaak niet geloofd, hulpverleners denken dat zoiets wordt gezegd om ‘bijvoorbeeld overgeplaatst te worden’, zegt Samson.

Als je dit zo allemaal bij elkaar optelt dan lijkt een beerput van formaat voor Nederland waarbij ook de topelite betrokken is mij helemaal niet uitgesloten. Het feit dat het stelselmatige misbruik door de katholieke kerk decennialang onopgemerkt heeft kunnen doorgaan laat daarbij volgens mij zien dat de “zogenaamde onafhankelijke media in Nederland” of héééél slecht functioneert of meehelpt om deze zaken in de doofpot te houden. Zij lijken de elite waar ze zelf vaak maar al te afhankelijk zijn (on?)bewust een hand boven het hoofd te houden, zowel toen als nu.

Laten we met zijn allen van harte hopen dat bovenstaande beschuldingen volledig onwaar zijn en dat deze geschetse patronen ook slechts hersenspinsels zijn in het hoofd van “conspiracy” denkers. Maar al zou slechts 1% waar zijn dan hebben we al te maken met een beerput die zijn weerga niet kent in Nederland. En als ik de patronen zie zoals die ook in de geruchten over de elite van de VS en de UK naar voren komen, dan vrees ik voor het ergste in Nederland. Het wordt in ieder geval de hoogste tijd dat dit in Nederland eens heel grondig onderzocht wordt en deze topelitie en bureau jeugdzorg en andere van dit soort instanties met toegang tot kwetsbare kinderen zonder ouders om ze te beschermen volledig worden doorgelicht.

Aanverwante artikelen en meer informatie:
-) Demmink Affaire funest voor internationale reputatie Nederland
-) Nederlandse Rechtsstaat Corrupt en Chantabel wegens kindermisbruik netwerk?
-) Open brief aan de NOS over mensenhandel en kindermisbruik
-) Dutch Child Sex Ring – Where’s the Justice? – The American Spectator
-) Artikelen van GeenStijl over misstanden Jeugdzorg
-) Artikelen van Klokkenluider Online over kindermisbruik
-) Het boek, kinderen te koop, van Marcel Vervloesem is uit
-) Kindermisbruik en de doofpotten daarom heen
-) Pedofilie aan de top van de samenleving
-) Paradijs voor Pedo’s
-) Pedofilie in Hollywood
-) Controlemechanismen van de 1%
-) Nederland heeft gebrek aan onafhankelijke media

Bron: http://www.visionair.nl/analyses/kindermisbruik-door-de-elite/

Politieman en pleegvader Martin Sitalsing gaf eerst leiding aan het Twentse politiekorps, nu aan Bureau Jeugdzorg Groningen. Cultuurschok? “Medewerkers houden elkaar gevangen in de angst onzorgvuldig te handelen Bij de politie kun je niet eindeloos overleggen voor je een wapen trekt.”

Door Merel van Dorp

Lees verder…

http://www.merelvandorp.nl/%E2%80%98we-zijn-geen-hulpverleners%E2%80%99.html

Redactie Jeugdzorg Dark horse: Even inzoomen op een interessant stukje uit het interview, met deze actie-gerichte jeugdzorgbestuurder:

Ik ken geen crimineel die goede woorden over heeft voor de politie. Bureaus Jeugdzorg zijn er niet om per se vriendjes met de doelgroep te worden.”

Ten eerste gaat de vergelijking tussen criminelen/politie en Jeugdzorg/ cliënten volkomen mank, omdat hij de verkeerde aanname heeft, dat het ‘harde ingrijpen’ van jeugdzorg in het leven van burgers altijd noodzakelijk is en zorgvuldig gebeurt. Dit is ook wat veel buitenstaanders denken die zelf nooit met de leugens, de chantage, speculatie, overdrijving en hysterie van Bureau Jeugdzorg te maken hebben gehad, of met hun manipulatie van kinderrechters, het negeren van klachten, het bewust achterhouden van ontlastend bewijsmateriaal, het traineren van door de rechter bevolen terugplaatsingen, of het partij kiezen voor de meest labiele ouder bij een echtscheiding, omdat deze door jeugdzorg het best gemanipuleerd kan worden en het gemakkelijk de gewenste vuilspuiterij oplevert over de ex-partner, waarna BJz/RvdK triomfantelijk naar de rechter hollen voor de gedwongen maatregelen.

Ja, meneer Sitalsing, soms moet jeugdzorg snel ingrijpen wegens ernstig gevaar voor het kind en is teveel begrip voor de ouders niet op zijn plaats. Maar ik kan u gerust stellen en verklappen dat dit niet heel vaak gebeurd. Ook zijn er bijzonder weinig ouders of grootouders die die het idee hebben dat BJz bezig was ‘vriendjes’ met ze te worden (al weet je natuurlijk nooit hoe sommige mensen vriendschap definiëren). Het ‘belang van de jeugdige’ krijgt bij jeugdzorg immers ook vaak de merkwaardige uitleg van compleet losrukken uit het netwerk van omringende familie.

Dat Bureau Jeugdzorg volgens u geen hulpverlener is, komt een beetje merkwaardig over, al is het technisch misschien juist. BJz is een indiceerder en zelfs daar zijn ze al niet erg goed in. Wat u misschien ontschoten is (u werkt er nog niet zo lang) is dat er ook veel ouders zijn die ten onrechte als pedagogisch onbekwaam worden neergezet en die niet de kans krijgen om hun naam te zuiveren. Sterker nog, die ook hun kinderen niet meer terugkrijgen die onterecht uithuisgeplaatst werden, omdat AMK, jeugdzorg en de Raad niet aan waarheidsvinding doen (jammer!), maar uw politiemannen-speurneuzen-mentaliteit vindt dat geen onoverkomenlijk bezwaar? Ach, u bevindt zich in goed gezelschap, want de rechter vindt dat ook niet. Zelfs in gevallen waar later werd aangetoond met bewijzen (ondanks BJz kan dat soms) dat de uithuisplaatsing volkomen onterecht was, kan BJz het kind evengoed verhinderen terug te keren naar de eigen ouders, omdat er dan opeens ‘andere zorgen’zijn gevonden. (Die smoes beginnen ze meestal voor te bereiden als het ernaar uitziet dat de leugens niet meer vol te houden zijn.) En het voordeel van die opgeplakte diagnose is, dat ze behalve het afleiden van de aandacht van de verkeerde uithuisplaatsing, ook nog eens via de AWBZ geld kunnen innen, met een leuk PGB-tje. (Voor meer informatie over dit laatste kunt u zich wenden tot de WSJ.)

By the way, in een ander interview heeft u gezegd dat het gezin waarvan de ouders hun kinderen hadden meegenomen naar Duitsland, niet opgejaagd zou worden en dat BJz Groningen een goede relatie belangrijk vond. Maar wat hoorden we van advocaat Struycken wat er later achter de schermen gebeurde??……’Boefje!’

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/09/ouders-nemen-kinderen-mee-terug-naar.html

Sven Snijer

Bron: http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/12/wij-zijn-geen-hulpverleners.html

Prerogatief

Het woord viel al vaker op ‘Darkhorse’. Ik kende het niet, nu wel na even googlen:

Een prerogatief, is in het staatsrecht en het bestuursrecht een recht dat aan een bestuurder of autoriteit met uitsluiting van alle anderen, is opgedragen. Het begrip wordt vooral in samenhang met de rechten van de kroon of van de koning in het bijzonder gebruikt.

Het lijkt wel of ‘Jeugdzorg’ het prerogatief op het kind, de ouder(s), het gezin heeft. Heeft ‘Jeugdzorg’ dit zich zelf toegeëigend? Of is ‘Jeugdzorg’ te vergelijken met een allodium, Latijns begrip (ook maar even opgezocht) dat staat voor ‘Een uitzonderlijke vorm van grondbezit, waarover het bezitsrecht absoluut is’?

Boven een allodium staan bij wijze van spreken alleen nog God en de Zon. De koning schonk zo’n gebied vroeger aan een trouwe vazal. Deze had vervolgens totaal geen verplichtingen meer binnen dat gebied aan de koning. Een allodium maakte geen deel meer uit van het koninkrijk waarbinnen het was gelegen. De rechtspleging kon dus naar eigen goeddunken van de vazal worden vormgeven.

‘Jeugdzorg’, de vazal die koning is geworden, lijkt zo langzamerhand een Staat binnen een Staat te worden, met eigen regels en wetten. Waar kinderen/ouders/gezinnen als lijfeigenen, jeugdzorgwerkers en rechters als lakeien, leerkrachten/artsen/politie als horigen, ten dienste staan van ‘Jeugdzorg’.

Om verzekerd te zijn van voldoende opbrengst werden er vroeger in de oogsttijd plundertochten georganiseerd. Een deel van de buit bestemde de koning als beloning voor zijn vertrouwelingen, die zelf konden bepalen wat zij er mee wilden doen. Een ander deel was bedoeld om de ondergeschikten aan het werk te houden en zo doende in hun- en zijn onderhoud te voorzien. De huidige ‘Verwijsindex Risicojongeren’ en de oproep tot meldingsbereidheid aan de diverse meldingsbevoegden binnen het jeugdzorggebied lijkt een moderne variant hierop.

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/06/jeugdzorg-cultuur-het-prerogatief-om.html

Anoniem

Bron: http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/12/koning-jeugdzorg.html

Je kent de jeugdzorg: twintig hulpverleners, gezin zakt verder weg.

De voormalige Amsterdamse wethouder Asscher verbeterde de scholen. Pakte de Wallen aan. Maar zelfs Asscher kon de jeugdzorg niet tackelen. Hij sprak over Het Monster van Frankenstein. Een monster dat we zelf gemaakt hebben.

Ook het rijk probeert het al twintig jaar. Nu hebben ze bedacht: de zorg simpelweg dicht bij het kind organiseren.
Precies volgens de visie van Pieter Hilhorst. Die is in Amsterdam nu ook Asscher opgevolgd.
Dan moet het goed komen.
Over die visie is iedereen het eens. Toch blijft het rampzalig ingewikkeld.
Het rijk geeft wethouders als Hilhorst straks alle geld en zeggenschap.
Amsterdamse ambtenaren hebben daarom alvast een plan gemaakt ‘Om het kind! Hervorming in de jeugdzorg’.
Klinkt goed.
Vooral dat uitroepteken. Spreek gevoel uit lijkt het.

Ze bedenken nieuwe functies, zoals ‘de sociale huisarts’. Maar schaffen ze de oude functies af? Jeugdverpleegkundige, schoolmaatschappelijk werker, opvoedadviseur, voordeurmedewerker, ambulante jeugdhulpverlener… Simpeler of ingewikkelder?

Ze bedenken nieuwe bureautaken. Voor vele, vele functionarissen. Die gaan beleid maken, hulpverleners controleren, het geld administreren…  Simpeler of ingewikkelder?

Ze bedenken nieuwe jeugdzorgregio’s, naast de al bestaande tig soorten regio’s voor kinderen in de stad, elk met een andere gebiedsindeling: regio’s voor OuderKindCentra, regio’s voor multiproblemgezinnen, scholenregio’s, … Simpeler of ingewikkelder?

In de jeugdzorg heersen een paar vuistregels lijkt het: als iets simpel kan maak het ingewikkeld, als iets werkt bedenk iets nieuws, als een ander het beter kan doe het zelf. Ziehier het eerste tentakel van Het Monster: de bureaucratie.

Onze wethouders jeugdzorg zouden eens moeten gaan praten met Frans van Houten, directeur van Philips: hoe weet die, door de kleilagen van zijn bureaucratie heen, de medewerkers te stimuleren die echt presteren.

Voorlopig is het dus hopeloos.
De jeugdzorg werkt met ‘trajecten’. Hoe meer trajecten hoe meer geld. Dan heb je opeens heel veel kinderen met ADHD.
Alsof het allemaal geldwolven zijn.
De manager die te weinig trajecten binnenhaalt moet medewerkers ontslaan; mensen met hypotheken die afbetaald moeten worden; mensen die straks na één jaar WW in de bijstand vallen. Heel begrijpelijk alle inspanningen van die managers. Maar geen kind schiet er wat mee op. Tweede tentakel van Het Monster: het management.

Wat is je alternatief?
Gezin en hulpverlener krijgen alle zeggenschap.
Die kunnen ze niet aan.
Dat denken die duizenden mensen achter bureaus ook. In Amsterdam heb je niet voor niets Bureau Jeugdzorg.

De hulpverlener bepaalt zelf wat nodig is, als het even kan samen met het gezin. Je meet het resultaat aan de hand van een soort laddertje, waar een kind op kan stijgen of dalen. Wie een kind een treetje omhoog brengt, krijgt een bedrag x. Beloning dus voor mensen die kinderen werkelijk een beter leven geven.
Je maakt het te simpel.
De meeste problemen van dit alternatief, dat werkt, zijn allang opgelost in experimenten. En vaak wetenschappelijk getoetst. Minder regels, managers en bureaucraten: beter resultaat. Bewezen. Althans in de jeugdzorg; in de ziekenhuizen heb je waarschijnlijk te weinig managers. Daar gaan die specialisten te véél hun gang.
Alles in één klap hervormen wordt een ramp.
Doe het in stapjes. In het eerste jaar twintig procent van het geld op de nieuwe manier. In het tweede jaar veertig procent… En laat nieuwe partijen meedoen.
StapJES??? In vijf jaar is bijna iedere manager werkloos.
Leg dat eens uit aan de zzp’er in de bouw die nu thuis zit.
Die managers en ambtenaren willen niet de bijstand in.
In Finland is gebleken dat kinderen beter presteren met hoogopgeleide leraren. Er komt een tekort: omscholen dus naar bijvoorbeeld leraar.
Minder status, minder salaris… Dat moet je afdwingen.
Dan kom je bij het derde tentakel van Het Monster: de politiek.
Het verzet zal worden aangevoerd door de directeuren en bestuurders van al die ambtelijke clubs en uitvoeringsorganisaties. Die komen vaak uit de politiek. Hun ethiek: je bent goed als je zo veel mogelijk geld voor je club binnenharkt.

De echte opgave voor wethouders als Hilhorst is: judoën met de politici die hen zelf op de troon hebben gezet.

Ouders, hou uw kinderen maar binnen voorlopig.

Het Frankensteinrapport, gemaakt in opdracht van Asscher: https://jeugd020.pleio.nl/file/download/5964672

Het nieuwe plan: https://jeugd020.pleio.nl/file/view/10589662/conceptkoersbesluit

Bron: http://www.ottoreuchlin.nl/2012/12/ouders-hou-uw-kinderen-binnen-het-monster-van-frankenstein-waart-rond/

‘We schieten door met uit huis plaatsen van kinderen’

http://www.eo.nl/tv/devijfdedag/artikel-detail/we-schieten-door-met-het-aantal-uitbuikplaatsingen/

Volgens advocaat jeugdrecht Reinier Feiner nemen het aantal kinderen dat foutief uit huis wordt geplaatst toe. In zijn praktijk zag hij het gebeuren dat een kind snel uit huis geplaatst wordt, maar later toch weer terugkwam omdat er toch geen gevaar was.

Volgens hem vraagt de maatschappij om veiligheid die we niet kunnen waarmaken. Elk lijden en mishandeling van een kind moeten we voorkomen, maar dat kan niet, vindt de advocaat.

Volgens Marie-Louise van Kleef ziet de kinderbescherming ook steeds meer ernstige
situaties

Ouders raken na tien minuten hun kindje kwijt

Bekijk hieronder de reportage uit juni 2012.

http://www.eo.nl/tv/devijfdedag/artikel-detail/ouders-raken-na-tien-minuten-hun-kindje-kwijt/

Moniek de Boer en Arjan Pot weten voor de geboorte al dat ze hun kindje niet mogen houden. Verschillende instanties vrezen dat zij hun kindje zullen verwaarlozen. En dus wordt het tien minuten na de geboorte meegenomen.

In juni 2012 zond De Vijfde Dag een special uit over opvoeden. In de special werd het verhaal vertelt van Moniek de Boer en Arjan Pot. Aan het begin van het nieuwe jaar kijkt De Vijfde Dag hoe het nu met ze gaat.

Bron: http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/12/uitzending-we-schieten-door-met-het.html

Er is nu geen specifieke opleiding voor gezinsvoogden en pleegzorgwerkers, terwijl het vak daar wel om vraagt. Dat zegt bestuursvoorzitter Peter Kouwenberg van de William Schrikker Groep in een interview in de stentor.

Om herhaling van het drama met pleegkinderen zoals in gezinshuis De Loot in Nieuwleusen te voorkomen, moet de opleiding van jeugdhulpverleners verbeteren, vindt hij. Naar zijn mening moet de hele jeugdbescherming in Nederland hiervoor de handen ineen slaan.

“In kennis en kunde ligt de sleutel voor de problemen. Daarom gaan we samen met anderen een academie oprichten om mensen beter voor te bereiden om dit moeilijke en zware vak. Te veel moet in de praktijk worden geleerd en ervaren.” Jeugdzorg Nederland, de koepel voor onder meer de Bureaus Jeugdzorg, onderschrijft de uitspraken van Kouwenberg.

“Het is belangrijk om medewerkers de juiste bagage mee te geven en te zorgen dat zij die op een goede wijze op peil kunnen houden. We praten met het ministerie van Veiligheid en Justitie op welke wijze geborgd kan worden dat bestaande kennis en ervaring niet verloren gaan”, aldus woordvoerder Onno Hoorn.

De jeugdzorgacademie die de William Schrikker Groep (WSG) gaat oprichten, moet zorgen voor landelijke afspraken over het kennisniveau dat van jeugdbeschermers en jeugdreclasseerders mag worden verwacht. Daarnaast moet de academie leiden tot kwaliteitsbevordering, borging van kennis en overdracht.

Dat moet zowel fysiek als via digitale wegen (e-learning) gebeuren.
WSG-baas Peter Kouwenberg wil samen met andere partijen erkende en geaccrediteerde trainingen gaan aanbieden.

Jeugdzorg Nederland ondersteunt het pleidooi voor landelijke afspraken voor het borgen van de kennis en ervaring van jeugdzorgwerkers.

“Het werk dat de medewerkers moeten doen in het kader van de gedwongen hulpverlening is heel lastig en complex. Het vraagt om meer specifieke kennis dan medewerkers nodig hebben die de hulpverlening begeleiden en uitvoeren in het vrijwillige kader. Ouders en kinderen moeten namelijk in het geval van gedwongen hulpverlening op last van de kinderrechter meewerken met de jeugdzorg en zitten in veel gevallen niet op die hulp te wachten”, zegt woordvoerder Onno Hoorn.

VVD-Kamerlid Brigitte van der Burg bezoekt maandag de William Schrikker Groep. Ze grijpt de gelegenheid aan om indringende vragen te stellen over fouten die de organisatie in De Loot heeft gemaakt. Ze is geschrokken van de conclusies. “Het onderzoeksrapport over De Loot en de werkwijze van de WSG is buitengewoon ernstig.

Er is jarenlang fout op fout gestapeld Wat mij vooral verbaast, is hoe weinig voogden en pleegzorgwerkers kinderen daadwerkelijk zien. Daarover wil ik meer weten en dat moeten we ook in de Tweede Kamer gaan bespreken.”

Bron: http://www.antibjz.nl/page/articles.html/_/jeugdzorg-algemeen/de-opleiding-voor-gezinsvoogden-en-pleegzorgwer-r1498

“Mijn moeder wil me nog steeds duidelijk maken dat er niet tegen jeugdzorg op te boksen is. Ze laat me dan ook regelmatig iets lezen erover. Er werd gevraagd naar de ervaring van een kind die in het circuit van jeugdzorg terecht is gekomen. Ik wil mijn ervaring best vertellen.

Ik ben nu 19 en woon weer bij mijn moeder. Toen ik 14 was is mijn moeder hulp gaan zoeken omdat ze voelde dat ze te kort schoot in mijn opvoeding. Ze zocht handvatten om met mij om te kunnen gaan en mij een stabiele ondergrond te kunnen geven. De vrijblijvende hulp van jeugdzorg ontaarde al snel in gedwongen. Volgens hun moest ik uit huis.

Dit wilde mijn moeder niet. Het gevolg was dat er op een dag de voogd (van 23!) op de stoep stond met politie. Het was een ochtend zoals alle anderen, ik zat met mijn moeder en broertje en zusje aan het ontbijt voordat we naar school zouden gaan. Ik werd meegenomen en had geen idee wat er zou gaan gebeuren. Ik kwam op het politiebureau en werd gevisiteerd en vervolgens na een aantal uren overgebracht met een gevangenisbus wat uren duurde, onderweg werden andere mensen opgehaald.

Ik was bang voor die mannen, het leken me echte boeven die me iets aan konden doen. Uiteindelijk kwam ik bij een jeugdgevangenis aan waar ik moest douchen. Ik kreeg ook een chemisch goedje in mijn haren en een prik tegen tbc. Ik was doodsbang en in paniek. Waar was mijn moeder????

Later werd me duidelijk dat ik in een jeugdgevangenis zat maar wist ik niet waarom.

Ik heb er vreselijke dingen meegemaakt en voelde me in de steek gelaten door mijn moeder. Waarom haalde ze mij hier niet weg? Nu weet ik wat ik toen niet wist, mijn moeder vocht voor me maar ik voelde me in de steek gelaten en haatte mijn moeder. Mijn moeder stuurde pakketjes met lekkere en leuke dingen maar die moesten retour omdat ik onder het gevangenis regiem viel. Ik werd gek van de eenzaam heid en de zorgen en het gemis van mijn moeder en thuis.

En toen werd ik 18 en mocht naar huis. Vol onbegrip en woede en zonder opleiding. ik was behandeld als een crimineel. Samen met mijn moeder die me overal bij helpt ben ik een opleiding begonnen. Ik heb een flinke achterstand maar die halen we wel in ik wil er samen met mijn moeder voor vechten dat ik een volwaardig lid kan worden van de samenleving.

Wij praten er veel over en nu weet ik dat mijn moeder machteloos was en wel van mij hou. Er is ons veel onrecht en leed aangedaan en er zijn zoveel misdiagnoses geweest waarmee jeugdzorg aan de haal ging. Ik hoop dat er in de toekomst veel zal veranderen want ze hebben de macht en het geld om dat te doen. Ik vecht samen met mijn moeder voor een beter leven en om de trauma’s te vergeten die jeugdzorg heeft aangebracht. Ik weet nu dat mijn moeder voor mij gevochten heeft. de voogdes zei dat mijn moeder mij niet meer wilde. Sterkte aan iedereen die hier mee te maken heeft.

Groetjes van M”

Bron: http://www.scoop.it/t/ouders-online/p/3375344816/een-kind-spreekt-zich-uit-over-haar-eigen-ervaring-met-jeugdzorg