(!UPDATE!) “De corrupte partijdige kinderrechters van de Rechtbank Rotterdam hebben de afgelopen zitting weer verlengd tot 7 september 2014.  Dat allemaal achter gesloten deuren. Terwijl recht op openbare zitting voor open transparant beleid! De moeder van mijn dochter krijgt nog maar 1-uur per 1x maand omgang. BJZ maakt de hechting en de familiebanden kapot! BJZ / RvdK doen niet aan waarheidsvinding en harmonische oplossingen! Zij veroorzaken oudervervreemding, ouderverstoting en Parenting Alienation Syndrome! Dat is zeer schadelijk voor het kind en kan levenslange chronische ziektes, trauma’s en psychologische problemen veroorzaken. Om zoveel mogelijk schade te beperken hoort mijn dochter met spoed naar haar ouders teruggeplaatst te worden!”

De liegende gezinsvoogd van Bureau Jeugdzorg Rotterdam die telkens de kinderrechters voorliegen en misleiden! De gezinsvoogd doet aan dossier-fraude, kindergijzeling en kinderhandel! Dat samen partijdig werkt met de Raad voor de Kinderbescherming en de totaal corrupte rechters van de corrupte rechtstaat! Door een valse AMK melding heeft BJZ / RvdK mijn gezin totaal onterecht geterroriseerd, ontwricht en de harmonieuze relaties zijn kapot gemaakt! Mijn vriendin en dochter werden op de dag van de UHP ontvoerd en gedeporteerd! Mijn vriendin werd bedreigd, onderdrukt en moest de relatie met mij verbreken, want anders mocht ze nooit meer haar dochter zien! Mijn dochter is sinds 12 juni 2012 onrechtmatig uithuisgeplaatst zonder hoorzitting, bewijs en gronden! Dat allemaal achter gesloten deuren! Terwijl alles top in orde was! Voor de UHP was mijn baby dochter kern-gezond en na de UHP verwaarloosd! Ik heb toen mijn 6 weken oude baby dochter na de uithuisplaatsing pas na 3 maanden tijd 45 minuten mogen zien en daarna voor 10 maanden niet meer mogen zien! Terwijl ik me eigen dochter niets ernstigs heb misdaan en altijd goed voor haar zorgde! Ze wordt totaal geïsoleerd, gegijzeld, vervreemd en ontnomen van haar liefhebbende biologische ouders en uitgebreid familie-netwerk op een geheim adres van een pleeg-adoptiegezin! Waar ze wordt mishandeld, verwaarloosd en misbruikt! BJZ / RvdK en Rechtbank weigeren mee te werken met onafhankelijke professionele deskundigen om mijn dochter te laten onderzoeken! Omdat zij veel te verbergen hebben? Ik vind dat Bureau Jeugdzorg, Kinderbescherming en Rechtbank een totaal corrupte bureaucratische kinderroof, kinderhandel, kindermishandeling en kindermisbruik organisatie is.

Voor meer informatie, zie pleidooi link hier:https://jeugdzorgmaffia.wordpress.com/2012/09/29/het-pleidooi-tegen-bjzrvdk/ en video opname van kinderroof in beeld: https://www.youtube.com/watch?v=sX-WrmGE1Ls en de klacht op Klacht.nl: https://bit.ly/Uj7BY2

Advertenties
reacties
  1. Zet ‘m op! Desiree Messchendorp wordt ook de heks van jeugdzorg genoemd. Met ouders en kind was niks aan de hand. Alles was goed. Staat in alle rapporten. Jeugdzorg geeft valse voorstellingen van zaken en de kinderrechter toetst niet. Kind al een jaar weg. De rapporten van jeugdzorg bevatten eerst nadat de baby onder de hoede van jeugdzorg is gesteld, kenmerken van misbruik, mishandeling en verwaarlozing. Jeugdzorg is een commerciëlen branche die wil bepalen hoe ouders kinderen opvoeden.

  2. G.J. McMurter schreef:

    Deze gezinsvoogd zegt dat de afspraak van september 2013 op helemaal niets uitloopt en dat het september 2014 gaat worden.

    Tegen mij heeft Bureau Jeugdzorg gezegd dat uit huis geplaatste kinderen nooit meer worden terug gegeven.

    Dus hou op met praten en stap direct naar het Europesche hof, want je dochtertje komt nooit meer thuis.

  3. G.J. McMurter schreef:

    In het boekwerk: bij nader toezien, 75 jaar onder toezichtstelling van Carol van Nijnatten redactie)
    wordt als literatuur aangehaald het Rapport van Sheldrick C. (1992) Treatment of delinquents, Archives of disease in Childhood 67: 1392-1397.
    Staat dat delinquent gedrag voorkomt bij o.a. kinderen die opgevoed werden door grootouders en stiefouders.

    Gebruikt de Raad van de Kinderbescherming de uitkomsten van dit rapport als reden om kinderen niet bij familie op te laten groeien en alleen in pleeggezinnen en justitiele inrichtingen te plaatsen?
    Dit onderzoek mag wel eens zeer kritisch worden bekeken of het wel toepasbaar is op de Nederlandsche situatie.

    Wie gaat hier onderzoek naar doen en volgt kinderen die niet meer thuis kunnen wonen en worden geplaatst bij familieleden en door deze worden opgevoed?
    Zelfs kinderen die door de dood van hun vader en moeder wees zijn geworden, worden in pleeggezinnen opgevoed.

    Familie moet een bittere strijd voeren om de kinderen weer bij de familie te betrekken.
    Zulke kinderen verliezen niet alleen hun vader en moeder, maar ook hun neefjes, nichtjes, ooms en tantes en hun grootouders.
    Wat een onmenselijke beslissingen!

  4. G.J. McMurter schreef:

    Volgens het Kinderrechten Verdrag, artikel 24 en 25 heeft een kind en zijn of haar moeder recht op goede postnatale zorgen.

    Onder goede postnatale zorgen kan men niet verstaan het ontvoeren van een nog zogend kind in het holst van de nacht en het uit de armen halen van een huilende oma, terwijl drie professionals geen enkele reden daartoe vonden, omdat de baby goed werd verzorgd en er goed uitzag.

    Dat zijn geen postnatale zorgen.
    Dat is het expres en wreedaardig toebrengen van ernstig kinderleed en het bezorgen van een ernstig trauma aan de moeder en vader.

    Het is wreed!
    Het is walchelijk!
    Het is ziek!
    En welke pleegouder wil nu op deze basis een baby ter verzorging krijgen?
    Ik hoop dat het zwaar bestraft zal gaan worden!

    Kinderrechten worden hier ernstig geschonden. Ook door het Sophia Kinderziekenhuis!

  5. G.J. McMurter schreef:

    Waarom zouden professionals eigenlijk nog willen discussieren met leken op hun vakgebied?
    Leken, zoals de maatschappelijk werkenden AMK?

    Zijn de baby ontvoeringen een verhulling voor het op zijn achterste benen lopen van een niet functionerend jeugdzorgbeleid?
    Omdat geen enkele professional nog zorgen wil melden, m.u.z. van een nieuwkomer die nog niet van wanten weet?

    Geen kinderen … geen inkomen….geen wreedaardig jeugdzorgbeleid meer!

    Artsen, leerkrachten en politiefunctionarissen geen zorgen meer melden bij het AMK, want van u wordt toch verwacht (lees de rapporten van de Inspectie Jeugdzorg dat u de problematiek zelf oplost.

    Maak uw eigen beleid!
    Zwijg de AMK”s dood!

    Geen meldingen … geen geld … geen inkomen.
    Het AMK gewoon dood laten bloeden!

  6. G.J. McMurter schreef:

    Bij Nader toezien
    Een uitgave van het Ministerie van Justitie ISBN 90 050 3

    Ik citeer uit de inleiding, omdat ik het een discussie stuk vindt!
    De preventieve zorg aan kinderen is volkomen komen te vervallen in Nederland.
    Huisartsen, leerkrachten, politiefunctionarissen zijn zich niet voldoende bewust van hun taak dat zij de verantwoordelijken zijn die kinder- mis- handelingen of kinder- misbehandelingen op moeten lossen. Zie de onderzoeken van de Inspectie Jeugdzorg op internet in te zien.
    En als zij het niet weten, weet ook de Jeugdzorg het niet meer!
    Het Sophia Kinderziekenhuis heeft het Kinderrechten Verdrag genegeerd een geen preventieve postnatale zorg gegeven aan kind en moeder.
    Zij heeft het AMK ingeschakeld, zich niet realiserend dat als een gynaecoloog (hetgeen wel bij zijn beroep behoort) het niet meer weet of andere redene heeft om de schuld van zijn handelen te bedekken, de jeugdzorg het ook niet weet en kinderen gewoon uit de ouderlijke macht zet.
    Een vicieuze cirkel is gecreeerd in een gesloten klachtencircuit!

    Inleiding

    in november 1997 bereikte de ondertoezichtstelling de respectabele leeftijd van 75 jaar. Kwam deze maatregel van kinderbescherming in de laatste fase van haar leven? De tekenen wijzen daar niet op. De maatregel is nog springlevend. en er wordt veelvuldig beroep gedaan op haar krachten.
    Toch is enige slijtage zichtbaar. In de loop van deze eeuw is de ondertoezichtstelling een panacee geworden. voor de meest uiteenlopende kinderbeschermingsproblemen.
    De maatregel wordt gebruikt als eerste redmiddel in crisissituaties. omdat tegen een voorlopige ondertoezichtstelling geen beroep open staat. De maatregel biedt uitkomst in omstandigheden waarin een gedwongen interventie in het gezin noodzakelijk wordt geacht maar de ouders niet toestemmen in een ontheffing uit de ouderlijke macht..
    En de maatregel wordt uitgesproken in situaties waarin het ouderlijk gezag permanente ondersteuning behoeft, terwijl de ouders tegelijkertijd nog wel een deel van de opvoedingsverantwoordelijkheid op zich kunnen nemen.
    De uitkomst die de ondertoezichtstelling voor de meest uiteenlopende pedagogische problemen moet bieden, komt de helderheid van de maatregel niet ten goede. Het is de vraag of de hoogbejaarde maatregel die zware last nog zal kunnen dragen. De toekomst zal leren of de ondertoezichtstelling zal terugkeren op haar schreden en slechts de uiterlijke en preventieve taken zal uitvoeren die haar door de wetgever werden meegegeven. In de gevallen waarin dat niet kan worden waargemaakt ligt een ontheffing meer voor de hand. )Jonkers en Van Nijnatten, 1997).

  7. G.J. McMurter schreef:

    Carol van Nijnatten
    Bij Nader Toezien: blz. 8

    De soevereine kinderbescherming
    (soeverein d,w,z, de hoogste onafhankelijke macht)

    Citaat;
    In de loop van de tijd heeft de ondertoezichtstelling zich een soevereine positie weten te verwerven. Zij kreeg zelfs een koninklijke positie toegedicht. Weliswaar berust de werking van de maatregel vooral op haar disciplinaire macht, maar de soevereine positie versterkt wel haar sturende kracht (Foucault, 1981). De preventieve maatregel heeft de kinderbescherming een centrale positie gegeven. Van daaruit overziet zij het pedagogische veld. Zij beziet gezinnen zonder zelf gezien te worden, zoals de gevangenisbewaarder vanuit zijn centrale uitkijkpost in de koepelgevangenis de gevangenen surveilleert. Juist de onzichtbaarheid van de disciplinaire macht maakt haar werking zo groot (Foucault, 1991)

    Maar onderschatten we zo niet degene die worden bekeken? Ouders en minderjarigen ontwikkelen zoals gevangenen hun tegen strategie. Zij proberen door onderhandeleingen onder de controle van de kinderbescherming uit te komen. Echter op het moment dat ouders en kinderen starten met onderhandelen, pssen zij zich aan de kinderbeschermingsideologie aan.

  8. G.J. McMurter schreef:

    Carol van Nijnatten
    BIj Nader Toezien
    blz. 8:

    Citaat:
    De toekomst zal leren of de ondertoezichtstelling zal terugkeren op haar schreden en slechts de tijdelijke en preventieve taken zal uitvoeren die haar door de wetgever werden meegegeven.

    Opmerkingen schrijver:
    Zie het Protocol van Handelen van de AMK’s.

    Door het onvolledig citeren in het Protocol van Handelen van de AMK’s van de Jeugdzorg Wet,
    waarbij het woord “vermoedelijke” is weggevallen in het protocol AMK onderzoekt het huidige AMK alleen nog
    kindermishandeling!

    Zoals ik het vernam van diverse professionals, zoals politiefunctionarissen, huisarts, directeur maatschappelijkwerk en de inspectie jeugdzorg zelf wordt er slechts gehandeld door het AMK als drie professionals hebben gezien dat een kind ernstig is mishandeld.
    Er is daarbij helemaal geen sprake van tijdelijke en preventieve taken.
    Kinderen moeten op hulp en zorg wachten totdat zij ernstig zijn mishandeld.

    Bewezen moet worden dat een kind is mishandeld en dan wordt een OTS uitgesproken.
    Rechters krijgen dus het vooronderzoek voor ogen en de Raad van de Kinderbescherming is dus op de plaats van de rechter gaan zitten en heeft al haar taken overgenomen en maakt zo de rechter tot een machteloze.

    Dat wil zeggen …. zie de Rapporten van de Inspectie Jeugdzorg dat de tijdelijke en preventieve taken uitgevoerd moeten worden door professionals als politie, huisarts en leerkrachten en niet meer door de Jeugdzorg.
    Zoals u kunt lezen in de onderzoeken van de Inspectie Jeugdzorg is dit voor hen een vrijwel onmogelijke taak en zijn zij zich er vaak niet eens van bewust dat van hen verwacht wordt dat zij vermoedelijke kindermishandeling moeten oplossen.

    Kinderen gemeld door professionals, zoals artsen (bijvoorbeeld een gynaecoloog of een huisarts)worden meteen doorgeleid naar de Raad van de Kinderbescherming, Zie de klacht van super vader dat hij in het ziekenhuis kort na de bevalling werd overvallen door het AMK en een aantal personeelsfunctionarissen.
    Dit had enkel tot doel dat het AMK slechts iets doet als drie professionals een melding doen.
    De bevalling was problematisch! Niet de schuld van deze vader.

    Er moet slechts worden bevestigd dat de professional gelijk had, terwijl de professional heden den dage nog steeds denkt dat er tijdelijke en preventie zorg gegeven zal worden.
    Diegene van de professionals die beter weten wensen geen contact meer met de Jeugdzorg, omdat zij kinderen slechts alleen nog in Kindertehuizen plaatsen, bij pleeggezinnen en in residentiele inrchtingen.

    Citaat:
    Op blz. 10 Bij Nader Toezien staat:
    Het is verrassend dat ondanks de bereidwilligheid tot samenwerking van zowel ouders als gezinsvoogden hun communicatie te wensen overlaat. (Hoogsteder en Suurmond 1997)
    Zou de op het eerste gezicht gebrekkige manier van communiceren van gezinsvoogden een onbewust doel hebben, namelijk te voorkomen dat het contact tussen gezinsvoogd en gezin wordt afgebroken?

    Opmerking schrijver: Ja, dat is nog maar de vraag?

  9. G.J. McMurter schreef:

    Vervolg blz. 9 Bij Nader Toezien
    Carol van Nijnatten
    In opdracht van de sector jeugdbescherming van de dienst Preventie, jeugdbescherming en Reclassering van het Ministerie van Justitie.
    December 1997
    ISBN 90 5319 050 3

    Onderwerp en discussie punt:
    De op het eerste gezicht gebrekkige manier van communiceren van gezinsvoogden en het gezin.

    Schrijver:
    Ik zal het gehele boek van Bij Nader Toezien doorlopen om te ontdekken wat de ontwikkelingspsycholoog Carol van Nijnatten; de huisarts Corinne Colette,de jeugdartsen Jansje Wiegman en Piet van Lieshout; Rob Liesveld,hoofd kinderopvang Stichting Boddaert Amsterdam; Lies Wenselaar, kinderpsychiater; Huub de Kleyn, programma manager justitiele verslavingszorgvan de Jellinikliniek voor verslavingszorg Amsterdam; Jan van de Werf directeur vluchtelingenwerk Arnhem; Frits Wafelbakker, seksuoloog; Hamza Zeid Kailani, imam Utrecht; Jan Piek, directeur Huis van bewaring De Leuvense Poort Den Bosch; Leo Heijdenrijk, architect gesloten jeugdinrichting het Nieuwe LLoyd Amsterdam; Irene Wieling, projectmanager bij het project Capabel Amsterdam en Huub Pelzer, hoofd afdeling Jeugdzorg RIAGG Oost Zuid Limburg
    in 1997 hierover opmerkten.

    Carol van Nijnatten: zie blz. 9 onder: De Soevereine kinderbescherming.

    Opmerkingen schrijver:
    De populatie waar het volgens Carol van Nijnaten vaak overgaat:
    Zie blz. 9

    Vaak gaat het om gezinnen die geen inmenging in hun zaken dulden en is de weerstand tegen externe bemoeienis een extra aanwijzing dat er iets aan de hand is. De kinderbescherming is vaak het sluitstuk van jarenlange institutionele bemoeienis met gezinnen uit de onderste klasse van de samenleving.
    De onwilligheid om mee te werken aan een maatregel van kinderbescherming lijkt klassegebonden.
    Al snel na de inwerkingtreding van de ondertoezichtstelling bleek er een klassengebonden verschil tussen gevallen van vrijpatronaat en gezinsvoogdij. De zogenaamde vrije pupillen, dat wil zeggen de kinderen voor wie meestal door de ouders zelf leiding bij de opvoedinng wordt gevraagd, kwamen voor het grootste gedeelte uit de kring van geschoolde arbeiders en de kleine middenstand, terwijl de gezinsvoogdijpupillen vaker de kinderen uit de “laagste” volksklassen en de groep ongeschoolde arbeiders kwamen (Cohen,1935). In de jaren zestig werden deze cijfers nog eens bevestigd in het AEPRA-onderzoek (Brinkman en Kars, 1974).

    Vragen schrijver:
    Wat ligt hieraan ten grondslag?
    En bent u het eens in 2013 met de opmerkingen van Carol van Nijnatten?
    Is rijkdom; de mogelijkheid om bij problematiek huishoudelijk hulp, pedagogische particuliere zorg, na de bevalling langer huishoudelijke hulp, geld zorgen door werkeloosheid (waarvan bekend is dat het een van de belangrijkste factoren is waarom kinderen worden mishandeld), en het kunnen betalen van particuliere kinderopvang een mogelijke oorzaak dat problematiek klassengebonden lijkt te zijn?

  10. G.J. McMurter schreef:

    Citaat uit :Bij Nader Toezien:

    Corinne Collette huisarts merkt op:
    Zie blz. 27, 28 en 29.

    Wat leerde mij deze casus?

    De hulpverlening aan het gezin werd onvoldoende gecoordineerd.
    Na het eerste hulpverleningsoverleg heb ik mij opgeworpen als “casemanager”.
    Dat heb ik gedaan omdat ik bang was dat de ouders door hun woede en onbegrip de verkeerde, dat wil zeggen voor henzelf schadelijke stappen zouden ondernemen (ze wilden de kinderarts gaan aanklagen bijvoorbeeld). Ik had het idee dat als ze wisten dat mij konden vertrouwen en dat er (verder) niets buiten hen om zou worden bekokstoofd, hun bereidheid om hulp te accepteren zou toenemen. Slechts de maatschappelijk werkster van het ziekenhuis hield contact met mij, de anderen voeren hun eigen koers, waarschijnlijk niet eens van elkaars bemoeienis op de hoogte zijnde.
    Betere afstemming van de hulp had tot een beter resultaat geleid en in ieder geval de laatste escalatie voorkomen.
    Hier is duidelijk sprake van een perspectievenstrijd(Ghesquiere 1930)

    Tot zover de huisarts Corinne Collette

    Opmerking schrijver:
    Vaak ontstaat een perspectievenstrijd over wat er aan de hand is en wat er dient te gebeuren
    . Zie ook op internet:Ouders en kinderen betrekken bij beslissingen over hulp.
    “Jeugdkennis”.

    Het zou ook wel eens nuttig kunnen zijn als iemand een half-gestandaardiseerde handleiding schrijft voor ouders, kinderen en hulpverlenenden, zodat een rechter die de OTS uit zal gaan spreken op de voet kan volgen waar het in de communicatie mis is gegaan tussen alle partijen.

    Kinderen dienen door een jeugdrechtadvocaat te worden begeleid, omdat ze hun daden nog niet kunnen overzien.

    Omdat niet iedere ouder kennis heeft van gesprekstechnieken, moeten de vragen aan de hulpverlener van de ouders zo worden opgesteld dat het de ouder duidelijk is (zwart op wit) waarop de hulpverlener zijn mening baseert en welke oplossingen hij/zij denkt dat mogelijk zijn voor de problematiek.

    Deze vragen moeten ook worden opgesteld voor kinderen en met behulp van een advocaat, zodat de kinderen zich bewust zijn van hun gedrag en de consequenties als ze niet meewillen werken aan oplossingen.
    Baby’s, kinderen die nog in de moederschoot verblijven moeten ook ondersteund worden door kinderrechten advocaten, die oog erop houden dat de Kinderrechten gerespecteert worden, waarbij ze recht hebben op goede pre- en postnatale zorgen van kind en moeder/vader.
    Nu is het vaak zo dat als een van de ouders de boel blijft saboteren zij beide ouders verliezen, hun familie en in pleeggezinnen en residentiele inrichtingen terecht komen.

    Zodat zij puntsgewijs en op papier een lijst van vragen af kunnen werken en de mogelijkheden met Jeugdzorg kunnen bespreken om het probleem zo snel mogelijk te analyseren en oplossingen hiervoor te zoeken samen met de hulpverlening. Hierbij ook de mening meenemende van het kind of de kinderen. Een rechter kan dan zien in welk stadium een perspectievenstrijd is ontstaan (want dat is altijd het geval als er een OTS is of wordt uitgesproken).

  11. G.J. McMurter schreef:

    Vervolg: Bij Nader Toezien:
    Enkele citaten van twee Jeugdgezondheidsartsen Jansje Wiegman en Piet van Lieshout
    Zie blz. 37

    Citaat 1:
    Met een caseload van meer dan twintig pupillen per gezinsvoogd en door veranderde regelgeving, waardoor meer tijd nodig is voor registratie en administratie, besteden sommige gezinsvoogden in de praktijk slechts eenmaal per zes weken een uur persoonlijke aandacht aan een zaak (Schottelndreier, 1997). Voor ernstige problemen is dit veel te weinig. Het is voor een gezinsvoogd dan ook onmogelijk om de vinger aan de pols te houden. Actieve gezinsbegeleiding en directe hulpverlening lijken dan ook verleden tijd geworden.

    Opmerking schrijver: En hoeveel pupillen hebben gezinsvoogden in 2013 onder hun verantwoordelijkheid?

    Citaat 2:
    Deze casus laat zien dat wantoestanden voortduren onder toezicht van een gezinsvoogd (blz. 39)
    De gezinsvoogd lijkt, mogelijk door de grote werklast, slechts beperkt instaat te zijn voldoende oog te houden op het kind. Het zou beter kunnen als gezinsvoogden minder solitair te werk zouden gaan en andere hulpverleners bij de zaak zouden betrekken.

    Opmerkingen schrijver:
    Zodra kinderen bij het AMK officieel worden gemeld door een professionel, neemt deze de verantwoordelijkheid voor het kind over.

    Professionals krijgen daarna vaak niet eens te horen of er een onderzoek is verricht.
    Het kind verdwijnt dan in een voor de buitenwereld onzichtbare en oncontroleerbare situatie.
    Dat samenwerking met andere hulpverleners dan mogelijk zou zijn is een utopie.
    De buitenwereld mag niet weten dat de jeugdzorg zijn taken niet aan kan!
    Dat van het aantal meldingen (zie blz. 35) bij de BVA’s
    6% werd gemeld door schoolartsen, 3 % door huisartsen, 15% door het onderwijs en 43% door personen uit de omgeving van het kind.(LSVBK, 1996)
    Tegenwoordig mogen omstanders (die overigens netals vele professionals denken dat er dan preventieve zorg wordt gegeven) geen zorgen meer melden bij het AMK, omdat de onderzoeken dan zo moeilijk worden dat ze er helemaal niet meer uit kunnen komen.

  12. G.J. McMurter schreef:

    Alle onderzoeken van het AMK zijn dus gebaseerd op voor de maatschappelijk werkenden AMK hele moeilijke onderzoeken.

    Van enige standaardisatie van het onderzoek is na 13 jaar nog helemaal niets terechtgekomen!

    En dat zal ook niet gebeuren, want dan moet het AMK met de billen bloot en zal hun onvermogen om zoveel mogelijk objectief onderzoek te doen, zodat ouders niet meer kunnen klagen dat er gelogen wordt en zaken worden verdraaid, of dat er zelfs helemaal geen onderzoek is gedaan. Dat de vertrouwensarts in een tweede rangs positie is geplaatst, netzo als de gedragswetenschapper bij het AMK en onder het regiem van maatschappelijk werkenden AMK staan en in sommige gevallen volledig als marionetten worden bespeeld, waarbij zij zelf geen glimp opvangen van hetgeen er zich in werkelijkheid afspeelt achter de coulissen.

    Ingehuurd voor soms enkele uurtjes per week of in parttime dienst, netjes achter hun bureautje de artsen te woord staande, want anders gaan zij rebelleren.
    Een zoethoudertje dus!
    Want wat doen deze wetenschappers nu eigenlijk in het AMK om preventieve zorg voor een kind te realiseren?
    Daarmee bedoel ik niet een baby preventief zijn ouders ontnemen, voor veronderstellingen, waar andere professionals niet eens achter staan!

    Nee, doorverwijzen naar door de ouders geaccepteerde zorg!
    Dat vereist wel enige kennis van gesprekstechnieken en kennis van wat een perspectievennstrijd nu eigenlijk is!

    Een huisarts, een politiefunctionaris en een leerkracht (omdat van hen wordt verwacht dat zij kinder-mis-behandelingsproblematiek op moeten lossen kunnen ook gezamenlijk een beleid uitstippelen.Want waarom moeten psychiaters aan de Minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport vragen of zij kinderen bij de Jeugdgezondheid zorg aan mogen melden?

    Heeft deze minister wel verstand van zorg voor onze jeugd?
    Wordt zij niet voorgelicht door de econoom die de toegangspoort tot de jeugdzorg afsluit?

  13. G.J. McMurter schreef:

    Van professionals wordt verwacht dat zij kinder-mis-handelingsproblematiek zelf oplossen.
    Waarom gedragen zij zich dan als een afhankelijk stel kleine kinderen van een autoriteit die een stelsel heeft gecreeerd waarbinnen zij zelf alle macht uit handen hebben gegeven.

    Waarom zou je nog vertrouwensarts willen worden in zo’n zorgstelsel! Waarom zou je als gedragswetenschapper nog in zo’n instelling als het AMK of de Raad van de Kinderbescherming willen werken op een derde rangs functie?

    Waarom niet zelf een zlefstandigbeleid opgezet, waarbinnen alle professionals een zelfstandige plaats innemen?
    Er staat toch nergens beschreven dat men zich als een stelletje onmondige afhankelijke zielen behoeft te gedragen

    Een Jeugdzorgstelsel dat is gbaseerd op een onwetenschappelijke subjectief onderzoek, als je dit nog onderzoek zou mogen noemen?
    Op een stelletje warhoofden, met een hele grote duim die machtsspelletjes met ons spelen.
    Die vertrouwensartsen achter hun bureautje plaatsen in een soort gevangenis, waarin ze geen contact met de buitenwereld mogen hebben dan alleen met een zorgvragende arts en dat om alles te verhullen dat er in dit machtssysteem de laagst opgeleiden alle touwtjes in handen hebben genomen.

    En rechters die naar de pijpen dansen van deze machtsbeluste, alleen maar gebaseerd op het feit dat zij groot in getale zijn, domme krachten.
    Want als je een beetje verstand in je hersenpan hebt wil je geen deel uitmaken van zo”n misselijk makend jeugdzorgstelsel, die rprofessoren en kinder rechters maar aan laten lullen.

    Wetenschappelijk onderzoek moet openbaar zijn en navolgbaar en dat geldt dus ook voor zittingen betreffende kinderleed! Die moeten ook openbaar toegankelijk zijn.
    Het is dus rechtmatig dat gesprekken gepubliceerd mogen worden.
    Als je niets te verbergen hebt dan stem je daar ook in toe en ga je een kind niet straffen om haar/hem zijn ouders nog meer af te nemen!
    Dat is vreselijk ziek en ziekmakende.
    Ik denk dat er heel wat te verbergen valt en dat de baby daarom zo snel bij de ouders moest worden weggehaald, want de bevalling is nu niet zo vlekkeloos verlopen.

    Zowel het Sophia Ziekenhuis, als de jeugdzorg blijft veranwoordelijk voor het leed dat ze dit kind hebben aangedaan, op verontstellingen gebaseerd of op vermoedens dat het kind ook wel eens ernstig onder een moeilijke bevalling heeft gelden, hetgeen het daglicht niet mag weten.

    Meerdere second opinions zijn nodig van onafhankelijke professionals.
    Wat een lul zo’n gynaecoloog!
    Onder gynaecologen bevinden zich ook sadisten, netals onder kinderartsen die kinderen misbruiken!
    Daarom vind ik dat de Jeugdzorg Wet moet worden uitgebreid moet worden met het woordje kinder-mis-behandeling.

  14. G.J. McMurter schreef:

    Wetenschappelijk onderzoek kenmerkt zich door openbaarheid en navolgbaarheid.
    Echter de jeugdzorg hult zich in een dikke mist!

    Op het moment dat een officiele melding wordt overgenomen door het AMK, neemt het AMK de verantwoordelijkheid over van de professional die melding doet en die daarna buiten wordt gesloten.

    Zoals u in de onderzoeken van de Inspectie Jeugdzorg kunt lezen weten de meeste professionals niet dat van hen wordt verwacht dat zij kinder-mis- handeling op moeten lossen en als dit niet lukt zij pas melding kunnen doen bij het AMK.

    De basis van een melding bevat dus al vele onvolkomenheden en een ernstige misvatting van professionals over de rol van het AMK in de jeugdhulpverlening.

    Op blz. 7 van het Protocol van Handelen AMK uit juni 2009 staat geschreven dat:
    Wanneer het gaat om situaties van kindermishandeling ( ik zou dit graag aangevuld zien met kinder-mis-behandeling) buiten gezins- en familieverband zal het AMK zich vooral richten op het bieden van advies- en consult aan de ouders opdat zij de verantwoordelijkheid voor het kind daadwerkelijk kunnen waarmaken.

    Het AMK heeft in het geval dat een gynaecoloog nog geen uur na de bevalling zorgen meldde zich van haar taak moeten kwijten om advies- en consult te geven aan de ouders en de gynaecoloog te wijzen op de Rechten van het Kind betreffende de best mogelijke postnatale zorgen van moeder en kind
    En of er geen Kinderrechten werden geschonden door de gynaecoloog en nu hij meldt, hetgeen de gynaecoloog zelf ook moet weten.
    Het meisje en haar moeder hadden recht volgens het Kinderrechtenverdrag op de beste postnatale zorgen, hetgeen nog steeds van kracht is!

    In het Protocol van handelen AMK’s staat op blz. :11
    Advies- of consultvragers (opmerking schrijver: daarmede worden alleen professionals bedoeld, want omstanders kunnen geen zorgen melden bij het AMK, omdat de onderzoeken dan zo moeilijk worden en dan kunnen ze er helemaal niet meer uitkomen)zijn in staat op adequate wijze om te gaan met de (vermoedelijke) kindermishandelingssituatie die aanleiding vormde tot het contact met het AMK.

    Is dat werkelijk zo?

    Daarmede wordt ten eerste ontkent dat er een ernstig misverstand bestaat tussen AMK en professionals, welke laatsten nu na zoveel jaar AMK nog steeds niet weten dat zij diegenen zijn die kindermishandeling moeten oplossen, hetgeen beschreven staat in de onderzoeken van de Inspectie Jeugdzorg.

    Inplaats van objectief onderzoek te doen en de gynaecoloog te wijzen op zijn taken om eerst de beste postnatale zorgen te geven aan kind en moeder en zich bij zorgen in contact te stellen met de huisarts, het consultatiebureau en door de ouders later zelf ingeschakelde orthopedagoog, mocht deze eerst een melding bij het AMK doen!

    Een op veronderstellingen gebaseerde mening van de gynaecoloog, die nog op waarheid getoetst had moeten worden, wordt als waarheid aangenomen door het AMK en waarschijnlijk is het net geboren kind meteen doorgeleid naar de Raad en is er geen vertrouwensarts aan te pas gekomen.

    Echter, het AMK noemt zich een onderzoekbureau, maar is het deze naam wel waardig?
    Er vindt steeds een verwisseling plaats tussen geuite veronderstellingen (zorgen van professionals)
    het niet toetsen van deze zorgen en het direct doorgeleiden naar de Raad van de Kinderbescherming.

  15. G.J. McMurter schreef:

    Het onderzoek van het AMK is al in het begin gebaseerd op een getrapte selectieprocedure, gebaseerd op subjectieve observaties, waarbij de verkeerde beroepsgroep is gevraagd om deze procedure te ontwikkelen en de verkeerde beroepsgroep deze selectieprocedure moet uitvoeren.

    Het Onderzoek Risico taxatie en Besluitvorming Advies en Meldpunten kindermishandeling : het ORBAhulpmiddel is dus geen hulpmiddel, maar een zeer discriminerende getrapte selectieprocedure, met een voorselectieprocedure op subjectieve en intuitieve grondslag, waarvan de verwerking zich aan het zicht onttrekt en dus het tegendeel is van een op wetenschappelijke gronden ontwikkelde procedure die openbaar is en navolgbaar.
    Maar om het ORBA-hulpmiddel hangt een dikke mist!
    Een dikke mist die de voor-voor-selectie procedure van het ORBAhulpmiddel aan het oog onttrekt.
    De voor-voor-selectie van bezorgde omstanders om een kind heen die geen professionele relatie met het kind hebben, maar een persoonlijke vertrouwensband.
    Een procedure die alleen waarneembaar door wie er slachtoffer van geworden is, maar door het geslotenklachtencicuit van de jeugdzorg kan deze niet het licht zien.
    Bovendien zijn het individuele slachtoffers en hebben zij geen relatie met elkaar.

    Ik neem aan dat men zo’n hulpmiddel niet ontwikkelde om kinderen veel leed aan te doen.
    Dat de beste bedoelingen eraan ten grondslag liggen en dat ook de maatschappelijk werkenden die het hulpmiddel moeten gebruiken niet de bedoeling zullen hebben om dit middel te gebruiken om kinderen en ouders expres leed aan te doen.

    Maar dit hulpmiddel doet kinderen en ouders erg veel leed aan!
    Het is zo opgesteld dat een gehele populatie kinderen van door omstanders gemelde zorgen geen preventieve hulp krijgen door niet te worden geregistreerd, waardoor zij in de mist verdwijnen.

    Anderen krijgen te maken met een subjectieve selectie methode, waardoor ouders zich ten rechte onheus bejegend gaan voelen en roepen dat het AMK liegt, gewoon omdat er geen objectieve
    verslaglegging heeft plaatsgevonden met daaraan gekoppeld een herhaalde vraag of hetgeen
    dat op schrift is gesteld ook zo is bedoeld door de ouders.
    De verslaglegging door het AMK is subjectief en bevat meningen van de maatschappelijk werkenden en de gezinsvoogd, waarbij intuitieve gevoelens over betrouwbaarheid en geloofwaardigheid van diegene die wordt geinterviewd en meningen over kinderen, zoals ze komt nogal eigenwijs over …. waar je helemaal niets aan hebt, niets zinvols mee kan doen en waarmee je een onderzoek creeert, waardoor je op een een gegeven moment door de bomen het bos niet meer ziet!

    Op elke trap van het ORBAhulp -middel, een verkapte selectieprocedure worden steeds meer kinderen ontzorgd.
    De bedoeling is van het ORBA-hulpmiddel dat het gaat over beslissen over beschermen.
    Als er echter beslist wordt over beschermen, wordt er tegelijkertijd ook beslist over het niet beschermen van kinderen.
    Het een kan niet zonder het ander.
    En deze variabele wordt over het hoofd gezien!

  16. G.J. McMurter schreef:

    Ook voor het aanstellen van een gezinsvoogd bij een gezin moet een objectieve op wetenschappelijke grondslag gebaseerd introductie onderzoek worden verricht door een erkende onderzoeker die de gezinsvoogd de analyse voorlegt van de gezinsproblematiek en hoe zij/hij de ouder(s) hulp kan verlenen en naar welke instanties moet worden doorverwezen.

    Een gezinsvoogd is bedoeld als een hulpverlener, begeleider van het gezin.
    Deze hulpverlenende functie zou niet gecombineerd mogen worden met een functie van uit huis plaatsing van kinderen.
    en onderzoek doen naar de gezinssituatie.
    De gezinsvoogd moet functioneren onder de onderzoekswetenschapper
    en ook verantwoording afleggen.

    Voordat een kind uithuis mag worden geplaatst heeft het kind recht op een kinderrechten advocaat die ook het kind zelf aan het woord laat of voor het kind spreekt.

    Daarna moet weer een analyse volgen van een wetenschappelijk opgeleide gedragswetenschapper die een analyse maakt van de gezinsproblematiek en waarom hulpverlening mislukt en men vindt dat de kinderen of het kind uit huis moet worden geplaatst.
    In urgente gevallen kan natuurlijk altijd direct worden ingegrepen, maar dan moet er ook medische controle aanwezig kunnen zijn.Een gezinsvoogd heeft dus een onmogelijke taak toebedeeld gekregen.
    Bovendien wordt geaccepteerd dat haar eigen subjectieve informatie als waarheid wordt aangenomen.
    , hetgeen door ouders “liegen” wordt genoemd.
    Niemand is perfect … gezinsvoogden niet ….. en ouder(S) ook niet.
    En het Jeugdzorgsysteem al helemaal niet met zijn afgesloten klachtenprocedure.

  17. Gab schreef:

    Lekker berichten met jezelf aan het schrijven?

    • Jeugdzorg Maffia schreef:

      En dat zegt iemand die bij Bureau(cratie) Jeugdhandel(zorg?) in Noord-Holland werkt die zijn ziel aan de duivel verkoopt om kinderen te jatten om te verkrachten en om gezinnen en mensenlevens kapot te maken! Schaam u loser en laag ongedierte dat u bent! Sterf naar de Hell waar u thuis hoort!

  18. Erin brunink schreef:

    Ik wens je veel sterkte! Ik begrijp wat je bedoelt mijn voogd liegt alles bij elkaar om mij op te sluiten in jeugdzorgplus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s